از خاک تا خورشید

چشمهای من دو آیینه
بر جهان بیكران بازند
گوشهای من دو دریاچه
بر سخن های روان بازند

پای من از خاك تا خورشید
می رود از نور آسان تر
تا به دست من چراغ ماه
بر زمین تابد فروزان تر

سیب سرخ آرزوها را
از درخت علم می چینم
هر چه را با چشم نتوان دید
با نگاه علم می بینم

صاحب اندیشه ام یعنی
پاسدار نام انسانم
با همین اندیشه تنها
بهترین مخلوق یزدانم