امام رضای ما

یا من اسمه دوا
صحنت دار شفا
سلطان ابوالحسن علی بن موسی رضا

ای
دین و دنیای من
امام رضای من
بانی هر ساله کربلای من

ممنونم از اینکه بودنت
آرامش میده به زندگیم
خیلی ساله همراه منی
رفیق روزای بچگیم

تو صحنت آسمونو
روی زمین میبینم
؟؟؟؟؟
؟؟؟؟
الان خوابم یا بیدار
دارم درست میبینم
تو صحن قدس تو آقا
عرش برین میبینم

ای
رویای شیرینم
ای دین و آیینم
به عشقت میبالم رفیق دیرینم

باز
لحظه پروازه
در رحمت بازه
داره فرشته تو صحنت پر میندازه

تو حرمت حالم خوبه و
با تو من غرق آرامشم
وقتی که میام توی حرم
تا آسمونا پر میکشم

میشم با پای دلم
بازم مسافر تو
کبوتر دلم میشه این شبا زائر تو

از همه دست میکشم
فقط به خاطر تو
دوباره کاش منم بشم یه شب مجاور تو

تو
قبله ایرانی
شاه خراسانی
ما رعیت زاده و تنها تو سلطانی

ای
قربون اجدادت
پنجره فولادت
خدا رو دیدم تو صحن گوهرشادت

سیدی یا ایها الرئوف
زائراتو دوست داری زیاد
نا امید از پیشت برنگشت
هرکس اومد از باب الجواد

گدای خونه تو
حاتم طائی شده
هر کی بها گرفت از تو
شیخ بهایی شده

این شبا دور و برت
برو بیایی شده
این شبا حتی مسیحی امام رضایی شده