ام ابیها

بمیرم من برای، حرمی که نداری

الهی من فداتشم، چقدر غصه داری

روی در رد خونت، میکُشه دخترت رو

تو میری و میمونه، اون براش یادگاری

دوماهه سرده خونه، پره از درده خونه

تو تو بستر خوابیدی، میمیره مرده خونه

سلامش بی جوابه، دلش از غم کبابه

اگه تنهاش بذاری، علی خونه خرابه

بیا و آتیش نزن، به قلب زار علی

از این سفر کن حذر، بمون کنار علی

فاطمه یا فاطمه

دو ماهه که میخونی، نمازت رو نشسته

میخونی زیر لب هی، حدیث دسته بسته

بمیرم من برا تو، شبو تا صبح بیداری

سخته که جابجاشی، با پهلوی شکسته

بیا و ناله کم کن، داری آب میشی مادر

بیا و جون زینب، پاشو از توی بستر

مشکلات بابا رو، با نگاهت تو حل کن

بیا و دخترت رو، یه بار دیگه بغل کن

بیا و داغ جوون، نده به بابا نشون

از این سفر کن حذر، کنار بابا بمون

مادرم ای مادرم

صدای تو گرفته، همش از گریه زاری

نفست در نمیاد، زخمه رو سینه داری

نمیتونم ببینم، میری دائم تو از حال

برای مرگت ای وای، روزا رو میشماری

نگو از وقت رفتن، نگو داری وصیت

به کفن ها اشاره، نکن از روی نوبت

میدونم از کفن‌هایی که میدی نشونم

غم حسین رو داری، تو نگاهت میخونم

حدیث غربت نگو، تو با دلی پر محن

بین کفن‌ها چرا، حسین نداره کفن

وای وای حسین کفن نداره

وای وای وای حسن حرم نداره