انت العراق

بَعدَک بِالگَلُب یا قائِدِ اتعیش
هنوز هم در دلهای ما هستی ای سردار ما
یَمِن بِالظُّلمَه تِنگُط شَیبتَک نور
ای که ریش سپید تو در تاریکی نور می ریخت
وَگِفتِ اگبال داعِش وَگفَةِ اسباع
همچون کوه در مقابل داعش ایستادی
بَعَدهَه المَعرَکَه ابذِچرِ اسمَکِ اتفور
و زمین کارزار هنوز با نام تو به وجد می آید

ذِکرَک علی الشفافِ الوَرِد یا عِطرِالاحساس
ذکر نام تو بر لب گلهاست ای رایحه ی احساس
مثلِ الگُمَر تَمحِي الدِّجی و بالگِصَّه تِنباس
تو همچون ماه محو کننده ی تاریکی بودی و باید بر پیشانی بوسید تو را
یالخاطِرَک بس عَالوَطَن کِل وَکتَه حَسّاس
ای که خاطر تو تنها برای وطنت حساس بود
اَنت «العراقِ» البِالشِّدَد ما دَنَّگِ الرّاس
تو خود عراق هستی که در سختی ها هیچ گاه سر خم نکرد

سالُوفَةِ الخَیر/ یا اَحلَی احچایَه
ای قصه‌ی خوبی ها و ای شیرین‌ترین سخن
آیابُو مهدي / عزیزِ اهوایَه
ای ابومهدی تو بسیار عزیزی
یالارض مِن دَمَّ/کِ امنَدّایَه
ای که هنوز هم زمین از خون تو تر است
بِسمَک تِرَفرِف/ بعدِهَه الرّایَه
هنوز به نام تو پرچم مقاومت در اهتزاز است

لِلحَرب زَفّاکِ النَصِر زَفَت عِراریس
پیروزی تو را چون دامادها به سمت جنگ بدرقه می‌کرد
عَالساتِرِ اگلُوبِ اجمَعَت شَبَّت مِتاریس
تو بودی که دلها را بر خاکریزها جمع می‌کردی؛ دلهایی که هر کدام چون مشعل درخشان بود
هازم اَعداء و حافِظِ احدُود و نَوامیس
تو قاهر اعداء بودی و حافظ نوامیس وطنت

مِن طَحتوا انت وقاسمِ ابلا ضَي صَفَی البین
وقتی تو شهید سلیمانی بر خاک افتادید روزگار بی نور شد
صاحَوا مِنِ اعیونِ الگُمَر نَزلَن دِمِعتین
خبر رسید که از چشم های ماه دو قطره اشک لغزان شد و ریخت
جِسمَک تِوَزَّع لِلوطَن یا گُرَّةِ العین
جسم تو بخاطر وطنت اربا اربا شد ای نور چشم میهنت
ضُلعَک نِدَب یا «زهرا» دَمَّک نادَی«یَحسین»
پهلوی تو «یا زهرا» گفت و خون تو بانگ «یا حسین» سر داد

سالُوفَةِ الخَیر/ یا اَحلَی احچایَه
ای قصه‌ی خوبی ها و ای شیرین‌ترین سخن
آیابُو مهدي / عزیزِ اهوایَه
ای ابومهدی تو بسیار عزیزی
یالارض مِن دَمَّ/کِ امنَدّایَه
ای که هنوز هم زمین از خون تو تر است
بِسمَک تِرَفرِف/ بعدِهَه الرّایَه
هنوز به نام تو پرچم مقاومت در اهتزاز است