باران

رحمت خدا آمد
مظهر صفا آمد
شد بهشتی نو آیین
ایرانی مهد داد و دین

زنده از تو شد بستان
باغ و راغ و کوهستان
خوش فرود آ ای باران باران
از توست از آسمان

رونق بستان تویی
شادی دهقان تویی
روح شاداب نوبهاری
سبزه زاران را جان تویی

از تو هر نقش ونگار
رنگ و بوی برگ و بار
سرمه چشم روزگاری
ای تو بیزار از هر غبار

در پاکی در خرمی
باران باش ای آدمی
خوش با هر صفحی بساز
چون باران ای سرفراز

در سرشکت غوطه ای زد
چون ز آلایش پاک
چون ملایک با تواضع
سجده ای کن بر خاک