بانوی ایران

وقتی که از همه دنیا
دلم گرفته و خستم
پناه من تویی بانو
پناه قلب شکستم

تو اوج پاکی و عصمت
محدثه و کریمه
خادم صحن تو بودن
حاجت من ز قدیمه

میام کنج حرم نزدیک گنبد
میشم دلتنگ مولاجان چه بی حد
با چشم بسته من میرم به مشهد

تو دخت حضرت موسی بن جعفر
تویی والا تو از زن های برتر
منم خادم میشم یک روزی آخر

نصیب زائر دل پاک
بهشت و رحمت جاوید
گرچه بهشتو تو دنیا
زائر تو تو حرم دید

اشفعی لنا فی الجنه
نگاهی خواهر سلطان
براتِ کربلا میخوام
از شما بانوی ایران

میام کنج حرم نزدیک گنبد
میشم دلتنگ مولاجان چه بی حد
با چشم بسته من میرم به مشهد

تو دخت حضرت موسی بن جعفر
تویی والا تو از زن های برتر
منم خادم میشم یک روزی آخر