با صفای آینه

عاشقی زارم که دور از کوی یار افتاده‌ ام
قطره‌ ام ز آغوش دریا بر کنار افتاده‌ ام

ای عاقلان ای عاقلان من عاشقی دیوانه ام
با درد و محنت آشنا با عافیت بیگانه ام

اسرار عشق آموختم
شمع وفا افروختم
وانگه سراپا سوختم
پروانه ام پروانه ام

چون موج سرگردان منم
چون بحر پر طوفان منم
چون عشق بی پایان منم
در عاشقی افسانه ام

آن حسن جان افروز بین
وین عشق هستی سوز بین
این جان درد اندوز بین
مست از رخ جانانه ام

آری ز آز و کینه ام
صافی بود ‌آیینه ام

نور تجلی سینه ام
گنجم که در ویرانه ام