بستان و ورزش

سحرگاهان که خورشید جهان تاب
چراغ افروز شد در پرده خواب

بر آی از خواب و با ورزش در آمیز
ز سستی تا توان داری بپرهیز

چو با ورزش سر و کار تو افتاد
تو را شادی به جان نیرو به تن داد

به ورزش تن چو نیرومند گردد
دل و جان در جهان خرسند گردد

در این آیینه زنگاری نباشد
گلستان تو را خواری نباشد

جوانمردان به ورزش مرد مردند
نظر کن تا در این میدان چه کردند

بچین جانا گل از بستان ورزش
کنون دست تو و دامان ورزش

به ورزش گر توان گیرد تن
ای دوست ای دوست
تو را پیری نگیرد دامن
ای دوست ای دوست