بهار مهدوی

ای سبز ترین آیه ی توحید کجایی
لبریزترین چشمه ی خورشید کجایی
آهنگ دل انگیز نفسهای دل ما
ای زمزمه ی بارش امید، کجایی

عید است ودلم منتظر حضرت موعود
مه، چهره ای از طایفه ی احمد محمود
آنکس که بگیرد به کفش، تیغ علی را
ابلیس شود، از قدمش، عاجز و نابود

می دمد سبزه و گل، بوی بهاران آمد
بر کویر دل ما، مژده ی باران آمد
روح دیگر به تن خسته ی یاران آمد

بنگر خوب که هر سوی جهان، غوغاییست
روزگار دل و دلدادگی و شیداییست
پرچم سبز تو در باد، عجب می رقصد..
بعد تو هر چه ببینیم فقط زیباییست

میشود با صلواتی به تو، عالم، گلشن
چشم ما بر تو و بر آل محبت، روشن
آذری، کرد و بلوچ و عرب و گیلک و لر
هر زبانی و نژادی همه جای میهن

می دمد سبزه و گل، بوی بهاران آمد
بر کویر دل ما ، مژده ی باران آمد
روح دیگر به تن خسته ی یاران آمد