به سوی ایران 1404

ای شهيدان ای شهيدان ای شهيدان
می سرايم تا هميشه نامتان را
عاشقانه عاشقانه می كشم سر
جامتان را جامتان را جامتان را
مهر ميهن در دل تو در دل من

تا هميشه گرم و روشن
اين كرانه این کرانه
سرشار از فرداهای روشن

در كوه و در صحرا
با كوشش ياران
روييده در هر سو
باغ ترانه

با ابر؟
باران باران باران
شد چشمه ها جاری
در اين كرانه

در راهت تا زنده هستم
من هرگز از پا نشستم
من با تو عهدی که بستم
کی آن را هرگز شکستم
ای ميهن من

ای بهار آرزوهايم
ای شكوه صبح فردايم
ای تمام گفتگوهايم
سوره های سبز آوايم
ايران

ميهنم عزمی گران دارد
عاشقان جان فشان دارد
دولت صاحب زمان دارد
سايه گستر تا هميشه
؟

ای ميهن فردا
دنيا با تو گردد روشن
بيشه شيران ايران

بايد همواره در دل ما
ای آشنای جمله جان ها
؟ صحرای بلایی
؟خدایی
ای جان ما ای جان ما جانان ما جانان ما

راه تو راه ما
ما عاشق اين سرزمينيم
تا واپسين دم اين چنينيم
ماه تابان مهرت در دل دارد منزل
ای ايران شوقت
همواره در دل ؟

ای جانم ايران جانانم ايران
ماه تابان عشق و ايمان

پيمان مي بنديم
همراه تو جان مي فشانيم
فرزندان پیر زمانیم
ايران روشن گشته از تو خوابم
دنيا دارد مرزت را باور