به وقت شام

نوشت با خون دلم گرفته نوشت با او قرار دارم
که دوستانم تمام رفتند و منتظر بی شمار دارم

چه شام پر نور راز گونی، چه فصل سر سرد واژگونی
که زمهریر است و من در آتش بهار دارم، بهار دارم

دویدم و کو به کو دویدم، به وقت شام آخرش رسیدم
زیارت و جمعه و شهادت چقدر گل در کنار دارم

خوش است آیینه سر بداری، خوش است یک عمر بی قراری
بسوز دست و سر و تنم را که سر به دامان یار دارم

اگر چه افتد به خاک دستم، علم به دوشش همیشه هستم
شهید زندست آی دشمن! هنوز من با تو کار دارم

به نیزه جاری انالحق من، به شط خون است زورق من
شبیه خود بین این جوانان، هزارها در هزار دارم

دویدم و کو به کو دویدم، به وقت شام آخرش رسیدم
زیارت و جمعه و شهادت چقدر گل در کنار دارم

خوش است آیینه سر بداری، خوش است یک عمر بی قراری
بسوز دست و سر و تنم را که سر به دامان یار دارم