تا آسمان باشد کبوتر می فرستیم

تا آسمان باشد کبوتر می فرستیم
فرزند و همسر یا برادر می فرستیم
تا پای ایمانش نگردد سست او را
حتی نمی گیریم در بر می فرستیم

از سر بریدن ها نمی ترسیم زیرا
با عشق بر ارباب بی سر می فرستیم
تا لحظه ای که زینبیه امن گردد
صدها پسر با اذن مادر می فرستیم

در دل هراسی نیست از دشمن چرا که
از خاک ایران ما دلاور می فرستیم

با روضه شش ماهه چون ما شیر خوردیم
یک کاروان عشاق اصغر می فرستیم

در شهر ما ام البنین کم نیست زینب
بعد از یکی فرزند دیگر می فرستیم

بعد از دمشق و کربلا سوی مدینه
لشکر برای سبط اکبر می فرستیم

پیمانه مان لبریز از شوق شهادت
بشکن ولی ما باز ساغر می فرستیم