تکیه کوچک

من اشک فرو ریخته از چشم فراتم
بشناس منو من یکی از گریه کناتم
من شمع عزای تو رو خاموش نکردم
اون تکیه کوچیکو فراموش نکردم

آه ای تن صد چاک پر از نیزه شکسته
ای بغض تو در چشم خداوند نشسته
آه از دل رنجیده زینب که حسینش
بی سر به عزای زن و فرزند نشسته

کی گفته غریبیم عزیز دل خواهر
در هر دو جهان نیست کسی از تو تنی تر
صد بار در این فاصله رو خاک نشستم
فریاد زدم صد دفعه با گریه برادر

ای بند دل حیدر کرار ابالفضل
بند جگرم پاره شد انگار ابالفضل
بعد از تو حسینم تک و تنهاس کجایی
آتیش زدن خیمه رو عباس کجایی

دنبال تو با قد کمون اومده مادر
بالای سرت سینه زنون اومده مادر
با قد کمون اومده و روشو گرفته
پهلوی تو افتاده و پهلوشو گرفته

ای بند دل حیدر کرار ابالفضل
بند جگرم پاره شد انگار ابالفضل
بعد از تو حسینم تک و تنهاس کجایی
آتیش زدن خیمه رو عباس کجایی