جانم حسن

دنیای منی دل به تو دادم
اسم تو رو مادر داده یادم

گدای تو حاتم
حسن کریم آل پیغمبر
فدای تو عالم
حسن تموم هستی کوثر

از بس که داری کرم
خودت نداری مرقد
بخشیدی اون رو تو به
صحن و سرای مشهد
کاشکی میشد آقا جون
داشتی یا دونه گنبد

جانم حسن

رو لب اگه پاره جگر اومد
داغ حسن و کوچه سر اومد

تو خواب میگفتی که
دارم میمیرم از غم این درد
گریه نکن مادر
چرا شده رنگ تو انقدر زرد

به بابا جون نگو که چی اومده سر من
با حیدر حرفی نزن از دیده تر من
تنها یه کم عزیزم خاکیه معجر من

جانم حسن