جان تبریز

اولدوز تکین باتدون
مانند ستاره ای هستی که در آسمان ما خاموش شدی

یومدون گؤزون یاتدون
چشم ات را فرو بستی و به خواب ابدی رفتی

بیزدن مگر دویدون ؛ بیزلری آتدون
مگر از ما سیر شده بودی که ترک مان کردی؟

سُولدی بو گون گلشن
گلشن ما امروز رنگ خزان به خود گرفت

دوندی کوله خرمن
و خرمن مان سوخت و از آن خاکستری بیش نماند

یولداشلار آغلارکن ؛ سن گئتدون الدن
با از دست دادن تو، دوست داران ات اشک بار شدند

قولاغ آساردون، درد اولانون سؤزینه
گوش شنوای دردمندان بودی

قویمازیدون یاش، دولا خلقون گؤزینه
نمی گذاشتی غم و غصه چشمان مردم را تر کند

محبّتیلن، باشلارا ال چکردون
دست مهر و محبت ات همیشه بر سر ما بود

هامی بیلردی، سنی آتا اؤزینه 
همه تو را پدر خود می دانستند

بنزر یتیمه، بو شهر سنسیز
این شهر بدون تو یتیم می شود

آیریلما بیزدن، ای جان تبریز
از ما جدا مشو، ای جان تبریز

بو غم بوکر بئل، عینالی داغ دان
سنگینی این غم، قامت کوه عینالی را خم می کند

اولار قوری چای، گؤز یاشلا لبریز
و رودخانه قوری چای (که به خشک بودن شهره است) از اشک چشم های ما لبریز می شود
______________________________
قاضیّ و مدنی
شهید آیت الله قاضی و شهید آیت الله مدنی

یول گؤزلیور سنی
چشم به راه تو هستند 

زهرا باسار باغرا، بو خسته تنی
مادرت زهرا منتظر به آغوش کشیدن تن خسته توست

کیم اهل خدمت دی
هر کس که اهل خدمت

یار ولایت دی
و یار و سرباز ولایت است

حتما اونون اجری، آخر شهادت دی
او شایسته ی پاداش شهادت است

باشوز اوجالدی، تاپدوز اللرده رفعت
پیکرهای مطهرتان با سربلندی بر روی دست های مردم بالا رفت و تشییع شد

یاخچیلیقیزدان، دولی دیللرده صحبت
خاطرات خوبی و نیکی شماست که بر زبان ها می چرخد

دیوللر آل هاشم و رحمتی دن
همه از آل هاشم و رحمتی سخن می گویند

گئددیله قالدی، بیزه نیسگیللی حسرت
از رفتن شان؛ و از حسرتی که در دل ها بر جای ماند

بنزر یتیمه، بو شهر سنسیز
آیریلما بیزدن، ای جان تبریز
بو غم بوکر بئل، عینالی داغ دان
اولار قوری چای، گؤز یاشلا لبریز