جلوه آشنا

خرم بهار زندگی رسید
گل خنده زد بر شاخه امید
بلبل ز شادی می دهد نوید
بر گلبن از شکوفه‌ها دمید

شادان به سیر گلستان درآی
بنگر کمال قدرت خدا
بشنو ز بلبل این ترانه را
می خواند دلنشین سروده‌ای

در چمن جلوه آشنا نگر
هر طرف آیت کبریا نگر
در گل و سبزه و دشت و جو کنار
پرتویی از جمال خدا نگر

رقم زد به رحمت خامه بهار
عیان شد ز هر سو صنع کردگار
ز گلگشت صحرا توشه ای بگیر
به پاس بهاران شکر حق گذار

رو کن بدان کو گلشن آفرین
بس لاله ها بر دامن آفرین
وان بلبل شورافکن آفرین

تا سازد کنار گل نشین
غافل مشو از خالق بهار
آسان مگیر این نظم استوار
نقاش هستی باشد آشکار

هر نقشی می شود از او پدید
جوشش چشمه از کام سخره ها
جوشش چشمه رحمت خدا است
رویش سبزه بر دشت و دره ها
خان گسترده نعمت خدا است