در دل آتش و دود

آی ای آب

پس چرا سرد و خاموش هستی
ای فرات ای همیشه خروشان
خسته و تشنه كامند گلها
باغ را باز آبی بنوشان

پشت نیزاری از نیزه و تیغ
آن طرف دشمنان بی شمارند
این طرف در دل آتش و دود
كودكان تشنه در انتظارند

پای آن نخل های پریشان
اینك افتاده از پا عملدار
زود برخیز و دستی برآور
مشكی از موج بر دوش بگذار

آب ای آب ای آبی پاك
سوی لب تشنگان زود بشتاب
سوخت از تشنگی جان آنها
زود بشتاب بشتاب ای آب