روضه عشق

گودال پر از ؟
یک شاخه گل پرپر
یک شاه ولی بی سر
سردار ولی بی سر

روحم مثل یک بغضه
بغضی که پر از داغه
تو حافظه ؟
لالایی شلاقه

این روضه شخصی نیست
مرثیه عالم هست
چشمای زمین خونه
ماهی که محرم هست

وقتی خفقان شبو دیدیم
آرایش فریاد گرفتیم
از قطره شدن تو دل صحرا
دریا شدنو یاد گرفتیم

در علقمه تردید
آرامشو معنا کن
آزادگی محضو
رو نیزه تماشا کن

رو نیزه خورشیده
میتابه و میخونه
شب با همه تاریکی
جاوید نمیمونه

هر کس که حسینی شد
یک جبهه نامیراست
مظلوم تر از ما نیست
این قصه عاشوراست

ما ذریه حضرت نوریم
پاینده تر از آب حیاتیم
سرسلسله مکتب عشقیم
هر آیینه کشتی نجاتیم