روضه پرچم

مشهد سیاهپوشه
زانو بغل کردن خیابونا تو هر گوشه
زائر پریشونه
با گریه داره آمدم ای شاهو میخونه

لبریز غم میشه
هر جا که یاد غربتت باشم حرم میشه
انگار مهمونم
دارم توی رویا زیارت نامه میخونم

بارونو باد اومد
دریا به پابوس تو از باب الجواد اومد
بغضم رو وا میکرد
وقتی تو رو نقاره غمگین صدا میکرد

فریاد میکردم
فریاد پشت پنجره فولاد میکرد
قد شعله‌ور تر میشد
هر لحظه زخم سینه ام تازه تر میشد

نه گریه تسکینه
نه دیگه بعد از تو برام انگور شیرینه
غم روضه میخونه
رو در سر در هر خونه پرچم روضه میخوره

زائر شده اشکم
تو کربلای مشهدت حاضر شده اشکم
آه ای غریب آقا
ای روضه خون روضه یاابن الشبیب آقا