زخم

یه خونه سوت و کور
درست شبیه قفس
قفسی که کبوترش
دیگه نداره نفس

کبوتری که زخمه بال و پرش
فرشته ها دور و بر بسترش
یه گوشه خونه سر جا نماز
شنیدنیه حرفای دخترش

خدایا 
مادرم خوب میشه مگه نه
میمونه برا همیشه مگه نه 
از پیش ما نمیره مگه نه
از تو شفا میگیره مگه نه

خدایا 
مادرم خوب میشه مگه نه
میمونه برا همیشه مگه نه 
از پیش ما نمیره مگه نه
از تو شفا میگیره مگه نه

گیسو سپید و
قدش کمونه
خیلی برای این حرفا جوونه
من حاضرم الان جون منو بگیری
اما بجاش مادرم زنده بمونه

وای مادرم مادرم مادرم 
وای مادرم مادرم مادرم 
وای مادرم مادرم مادرم 

با اینکه دختر خیلی
لطیف و با احساسه
ولی پسر یه جور دیگه
به مادرش حساسه

پسری که خاطره کوچه ها
تا عمر داره یادش نمیره دیگه
شبا که از خواب میپره با گریه
به آسمون نگاه میکنه میگه

خدایا 
مادرم خوب میشه مگه نه
میمونه برا همیشه مگه نه 
از پیش ما نمیره مگه نه
از تو شفا میگیره مگه نه

پهلو شکسته
بازو کبوده
هیچ کی نبود بگه گناهش چی بوده
بعد پیمبر یه روز خوش ندیدیم
دنیا همینه رسمش دنیا حسوده

وای مادرم مادرم مادرم 
وای مادرم مادرم مادرم 
وای مادرم مادرم مادرم