زمزمه قدسیان

جانم رضا رضا رضا

ای رخ دلفروز تو منظر جان من رضا
ای که دل غریب من با تو شد آشنا رضا

اشک من است و پنجه در پنجره ی تو یا رضا
من که کبوتر دلم انس گرفته با رضا
می شنوم ز قدسیان زمزمه رضا رضا

ای به نثار مقدمت گوهر اشک دیده ام
ای به فدای جان تو جان به لب رسیده ام
من که گل بهشت را از حرم تو چیده ام
من به بهای هستی ام عشق تو را خریده ام
مباد سازد از برت خدا مرا جدا رضا

اگرچه جان من بود گواه خسته حالی ام
ولی به جان فاطمه محبم و موالی ام

اشک من است و پنجه در پنجره ی تو یا رضا
من که کبوتر دلم انس گرفته با رضا
می شنوم ز قدسیان زمزمه رضا رضا