شکوفایی

گل كرده فصل جوانی
بر ساحل مهربانی
در باغ هستی شكفته
يک لحظه آسمانی

وقت اطاعت رسيده
عطر عبادت وزيده
در كوچه باغ تبسم
گلهای شادی دميده

در چشمه دل وضو كن
پس جانب كعبه رو كن
هم دل به آيينه بسپار
هم با خدا گفتگو كن

در خلوت خود خدا گو
آن مهربان را ثنا گو
حرف دلت را غزل كن
بی پرده با آشنا گو

تا رنگ ايمان بگيری
خوی شهيدان بگيری
يک خانه از جنس ايمان
در باغ قرآن بگيری

تا در مسير جوانی
قدر خودت را بدانی
جشن شكوفايی تو
گل كرده با مهربانی