شکوه رضوان

چشیام پر ده اسر، چی وشته بارو
ها میرم وه پابوس شاه خراسو

با چشمانی که اشکبارند و مانند باران به شدت می بارند

دارم به پابوس شاه خراسان می روم

تش گریته عالمی وا آه سردم
ها می رم چی آهویی دورش بگردم

عالم از آه سرد من آتش گرفته است

می روم که مانند آهویی دور امام بگردم و پناهی امن بیابم

همه جا، رضا رضایه
روز میلاد رضا
روز صفایه

بانگ رضا رضا در همه جا پیچیده است

روز میلاد رضا چه روز باصفایی است

ها بییرم قفلشه وه جای دارو
جون بیه م سی خادمی ضامن آهو

رفته ام که به جای نسخه و دارو قفل ضریحش را به دست بگیرم

و جانم را بر سر خادمی در حرم ضامن آهو بکنم

د حرم میکم وه در، وا چشیا ترم
گنبد و صحن و سرا، هی ها د سرم

زیارت می کنم و از حرم بیرون می روم، در حالی که چشم هایم خیس اشک است

و تصاویر گنبد و صحن و سرا در ذهنم نقش بسته است

همه جا رضا رضایه
روز میلاد رضا
روز صفایه

بانگ رضا رضا در همه جا پیچیده است

روز میلاد رضا چه روز باصفایی است

هر کجا نام رضا، آرامش آنجاست
باشکوه و بیکران مانند دریاست

سایه ای کز سایه ی احمد جدا نیست
سایه ای جز سایه ی لطف رضا نیست

روز میلاد رضاجان
هم زمین، هم آسمان
ستاره باران

خادم بیت تو هستم، مامن جان غریبان!
ذکر نامت تا همیشه رونق خوان غریبان

ابر تیره در رواقش جان گرفته
در نگاه زایران باران گرفته

روز میلاد رضاجان
هم زمین و هم آسمان
ستاره باران