عرش مطلا

طلای گنبدت ماهه
شبای تیره و تارم
کبوترا نمیدونن
سر آهو شدن دارم

میدونی که دلم تنگه
اسیر توی دست غم
میشه تو ضامن من شی
دارم میام که آهو شم

کسی تو این حرم آقا
جواب رد نمیگیره
به خدا رو به راه میشه
دلی که پیش تو گیره

برای بندگی آقا
رفیق حال میشی
رئوفی و دلت دریاست
جواب فال ما میشی

هواخواه توام جانا
و می دانم که میدانی
خدا را یک نفس بنشین
گره بگشا ز پیشانی

رضا رضا رضا جانم
طبیب و عشق و سلطانم
مرا سوی حرم خوانم

طلای گنبدت ماهه
شبای تیره و تارم
کبوترا نمیدونن
سر آهو شدن دارم