عزای حسین

ای آنکه در عزای تو چشم جهان گریست
وز درد جان گزای تو هفت آسمان گریست
ای آنکه در عزای تو چشم جهان گریست
وز درد جان گزای تو هفت آسمان گریست

تنها نه آدمی ز غمت خون ز دیده ران
در ماتم تو عرش و زمین و زمان گریست

ای آنکه در عزای تو چشم جهان گریست
وز درد جان گزای تو هفت آسمان گریست

هر کو حدیث درد جگر سوز تو شنید
لرزان چو شمع با دل آتشفشان گریست
لرزان چو شمع با دل آتشفشان گریست

ای آنکه در عزای تو چشم جهان گریست
وز درد جان گزای تو هفت آسمان گریست

زین داغ دل مرتضی به بهشت برین گداخت
زین درد مجتبی به ریاض جنان گریست

ای آنکه در عزای تو چشم جهان گریست
وز درد جان گزای تو هفت آسمان گریست

از محنت تو شور به جن و ملک بتافت
وز انده تو دیده پیر و جوان گریست
وز انده تو دیده پیر و جوان گریست

ای آنکه در عزای تو چشم جهان گریست
وز درد جان گزای تو هفت آسمان گریست
ای آنکه در عزای تو چشم جهان گریست
وز درد جان گزای تو هفت آسمان گریست