فردا

از ناودان خانه می ریزد
باران که شور آهنگ و دریایی است

این باغ بعد از بارش باران
زنبیلی از گل های صحرایی است

با من بخوان
از جای خود برخیز
اینک نگاهی سوی صحرا کن

بر شانه های
پرتوان صبح
لبخند فردا را تماشا کن

فردا می آید از پی امروز
از پشت آبی رنگ این دریا

بوی بهار سبز دیروزی
می آید از اطراف این صحرا

فردا می آید
آن بهار سبز
با یک بغل آلاله خوشبو

در خانه می روید گل لبخند
مثل بنفشه در کنار جو

فردا پرستو باز می آید
من دوست دارم آن هیاهو را
با جان و دل باید تماشا کرد
پرواز گنجشک و پرستو را

در دست های سبزه و گلبرگ
ما غنچه های سرخ امیدیم
ما روشنیم و پاک چون فردا
ما بچه های شهر خورشیدیم