فردای روشن

از غصه ها لبریز
از دردها آکنده
زخمی دوران ها
چون کوه پاینده

با خنده دمساز
با گریه هم آواز
تا قله های عشق
او می کند پرواز

نامش وطن یعنی
هم عشقو هم ایمان
من جان فدای او
او هم پناه جان

ای خاک مادرزادی ام
ای خانه اجدادی ام
آه ای غم و ای شادی ام
ایران

نامت طنین جان من
عشق تو هست ایمان من
ای جان و ای جانان من
ایران

قلب تو تهران
شیراز چشمانت
دنیا رو عاشق کرد
لبخند کرمانت

غم های رو دوشت
اهواز و خوزستان
جاریست در رگهات
خونی چو کردستان

سرچشمه مهرت
شد زاهدان تو
کل جهانم شد
نصف جهان تو

ای خاک مادرزادی ام
ای خانه اجدادی ام
آه ای غم و ای شادی ام
ایران

نامت طنین جان من
عشق تو هست ایمان من
ای جان و ای جانان من
ایران