فرش قرمز

از راه میامو
کفش هامو در میارم
جلو کفشداری شماره ی هشت
با تو قرار میذارم

مونده تو جیبم
بلیطای قطارم
اینجام پیش تو هنوزم
آقا باور ندارم

با خادما واسه یخورده صحن گردی
تموم صحنو فرش قرمز پهن کردی
میکنی با زائرات آقا همدردی
امام رضا خیلی مردی

نور الهدی مولانا رضا
علیک تحیة و الثناء
شمس الضحی جانم رضا
علیک تحیة و الثناء
نور الهدی شمس الضحی
جانم رضا

از دور آغوشت رو واکردی برا من
منتظر من بودی مطمئنن
کبوتر ها رو شونه هات نشستن
آقا

نور الهدی مولانا رضا
علیک تحیة و الثناء
شمس الضحی جانم رضا
علیک تحیة و الثناء
نور الهدی شمس الضحی
جانم رضا

صفحه به صفحه هم کلام و همصداییم
ذکر زیارتنامه ی پایین پاییم
یکباره دیگه بین صحن انقلابت
با افتخار میگیم خدّام الرضاییم

قطره به قطره رو سرم بارون می‌باره
از ریشه ی فرشات جون میگیره ریشم
بازم توی جمع کردن فرشای صحنت
با خادمای توی حرم همراه میشم

جانم رضا