قدر علی

دلگیره چقدر…کوفه ی بی حیدر
شد غرق به خون….سره مرد خیبر

انگاری یتیم….شده کل دنیا
خون میچکه از…..سرپاک مولا

اون که یتیم همیشه رو زانوش نشسته

حالا میون بسترش چشماشو بسته

اون که ید اللهِ الان نایی نداره
اشکای زینبش مثه بارون می باره

تو قلب کوفه میشینه یک کوهی از درد
قدر علی رو ندونست دنیای نا مرد

قرآن ناطق بین محرابش فدا شد
دست زمین از آسمون دیگه جدا شد

با این که ندید….روز خوش تو دنیا
خوشحاله که باز….میره پیش زهرا

قلبش دیگه از…این صبوری سیره
تنها و غریب…سوی زهرا میره

مرهم میزاره روی دل های شکسته
آروم میگیره با علی این قلب خسته

کاش دلامون بگیره از عمار نشونه
پشت علی تو معرکه خالی نمونه

تو قلب کوفه میشینه یک کوهی از درد
قدر علی رو ندونست دنیای نا مرد

قرآن ناطق بین محرابش فدا شد
دست زمین از آسمون دیگه جدا شد