قزوین

ای بر شکوه تاریخ
مردانه سر نهاده
بر آستان مینو
گویی دری گشاده
گویی دری گشاده

در باور زمینت
صد آسمان نهفته
چندین هزار خورشید
در سینه تو خفته
در سینه تو خفته

همزاد طفل تاریخ
همسایه خدایی
چون مقدم ملائک
در چهار انبیایی

از طوس وام داری
این عطر جان فضا را
آغوش مهربانی
شهزاده رضا را

از طوس وام داری
این عطر جان فضا را
آغوش مهربانی
شهزاده رضا را

شیرین چو نان قندی گفتار مردمانت
حالی شکر فشان کن قند است در دهانت

ای شال سبز برکت بر گرد خویش بسته
از چشم های بادام تا خنده های پسته

ای سرزمین دانش
گنجینه معارف
این چهارگاه تصنیف
ای زادگاه عارف

خوش خط جاودانی
بر لوح یاد داری
ای ملک خوشنویسی
میرعماد داری

مردان آسمان را
کاشانه عقابی
سرچشمه رجایی
خاک ابوترابی

بر لوح جاودانی
نظم وفا نوشتی
گنجینه لغت را
با دهخدا نوشتی

در شانی شگفتت
شهد عبید طناز
در پرده نهفتت
شور جناب آواز

ای بر شکوه تاریخ
مردانه سر نهاده
بر آستان مینو
گویی دری گشاده
گویی دری گشاده