قصه صلح

دشمن سیاهی هستیم، اهل حقیم، اهل نور

اهل نوریم، مهربونیم، بی‌غروریم و غیور

چون غیوریم، به فریب و حرف زور، تن نمی‌دیم

پای دوست می‌مونیم و فرصت به دشمن نمی‌دیم

می‌دونیم می‌شه حقیقت، تک و تنها بمونه

دل آدما، سرِ دو راهیا، جا بمونه

می‌گیم اون دینی که با دنیا بره، دین نمی‌شه

عاشق واقعی، خالص نشه، گلچین نمی‌شه

پسر علی، یه روزی تنها موند
محاله این قصه تکرار بشه
عهد بستیم نذاریم که یارمون
دیگه بی‌یار و علمدار بشه

نمی‌شینیم منتظر، راهی می‌شیم
تو مسیر پرشکوه انتظار
همه‌ بیداریم تو میدون، تا سحر
پسر علی بیاد، با ذوالفقار

عاشقیم؛ یه وقتا که حسین حسین میگن همه

زیرلب، حسن حسن می‌گیم، به عشق فاطمه

واسه دنیا، رو به منصبی قدم نمی‌ذاریم

توی میدون واسه‌ی حق، چیزی کم نمی‌ذاریم

ماجرای آدمای بی‌مرامو می‌دونیم

راز تنهایی و غربت امامو می‌دونیم

می‌دونیم قبلِ شهید شدن، باید شهید بشیم

جلوی شهیدا، تو زندگی، روسفید بشیم

پسر علی، یه روزی تنها موند
محاله این قصه تکرار بشه
عهد بستیم نذاریم که یارمون
دیگه بی‌یار و علمدار بشه

نمی‌شینیم منتظر، راهی می‌شیم
تو مسیر پرشکوه انتظار
همه‌ بیداریم تو میدون، تا سحر
پسر علی بیاد، با ذوالفقار