قهرمان بچگی

اصلا انگاری قدیما رسم بود
که به مادر پدرا قول حرم میدادن
شهدا یه چیزی میدونستن
که خدا رو به ابالفضل قسم میدادن

کوچه از عکسای بین الحرمین پر میشد
بنرا دونه به دونه پشت در میخوردن
خیلی از کرب و بلاییا واسه سوغاتی
یدونه قمقمه آب از تو حرم میبردن

آب و تاب تشنگیم
عطش همیشگیم
قهرمان بچگیم
 ابالفضل

دخل و خرج زندگیم
اعتبار بندگیم
ذکر رفع خستگیم
ابالفضل

تو دقیقا مثل یه دارویی
مثل لحظه رهایی از درد
کم زمین نخوردم اما از من
ذکر تو همیشه دست گیری کرد

آب و تاب تشنگیم
عطش همیشگیم
قهرمان بچگیم
 ابالفضل

دخل و خرج زندگیم
اعتبار بندگیم
ذکر رفع خستگیم
ابالفضل