قیام قم

هزار و سیصد و پنجاه و شش بود
میون سوز و سرمای زمستون
چه دی ماهی چه ماه با شکوهی
که برف سرخ بارید تو خیابون

همه دیدن که از ابرای تیره
داره میباره بارون شقایق
جوونمردای چار مندون و آذر
کبوترهای بی پروای عاشق

تو مردی نمره بیستو گرفتن
اونا که نوزده دی رو شناختن
بصیرت موج میزد تو نگاشون
شهیدا توی هیچ جنگی نباختن

خبر پیچید و از سرتاسر شهر
زن و مرد اومدن با هم تو میدون
خیابون ارم رو سرخ کردن
شهیدایی که خوابیدن تو شیخون

هنوزم کوچه یخچال قاضی
به فکر رد پای آفتابه
هنوزم ابتدای جاده ی عشق
خیابونی به نام انقلابه

دعای عهد ما تجدید عهده
همون عهدی که بستیم با ولایت
شبیه کوه محکم ایستادیم
نمیترسیم هرگز از شهادت

میاد از راه سوار سبز پوشی
که مرد جاده های انتظاره
فلسطین هم یه روز آزاد میشه
به دست اون که مرد کارزاره

تو مردی نمره بیستو گرفتن
اونا که نوزده دی رو شناختن
بصیرت موج میزد تو نگاشون
شهیدا توی هیچ جنگی نباختن