مادر آب

چشم خیسم، حس بارون نم نم گرفته

آسمونم با نوای زمین دم گرفته

گریه دارم قلبم از کل عالم گرفته

گوشه خاکی چادری رو

این دل بی قرارم‌ گرفته

بی قرارم

هر دفعه اسم مادر میاد داغ من تازه میشه

غُصه ی قبر مخفی تو قلبم بی اندازه میشه

آخرش مرقد فاطمیه پر آوازه میشه

مادر آب

با نگاه پر از مهر تو درد و غم ها تمومه

قِصه ی غربت عمر کوتاه تو ناتمومه

بعد از این داغ جانکاه تو کار دنیا تمومه

از غریبیش، حتی چاه زمین باخبر شد

دست کوثر، تو دفاع از ولایت سپر شد

ساقه ی یاس زخمی ما

بین دیوار و در شد

هر چقدرم  گذشته ولی باز

روز به روز داغشم تازه تر شد

کاش بمونی

هرچقدرم خمیده شده باشی بازم جوونی

پر نزن زوده واست پریدن

بگو که میتونی

میشکنه قلب حیدر اگه تو بری و نمونی

مادر آب

با نگاه پر از مهر تو درد و غم ها تمومه

قصه ی غربت عمر کوتاه تو ناتمومه

بعد از این داغ جانکاه تو کار دنیا تمومه