مدرسه فرشتگان

بارون سکوت انگار
از پنجره رد میشه
رو نیمکت تنهایی
میباره

این تخته سیاه هر روز
چشمش به دره اما
میدونه یه حسی رو
کم داره

از تیک تاک ساعت
از گریه نیمکت
معلومه به شدت
دلتنگه کلاس

از چهره تخته
پیداس که چه سخته
چون اینهمه وقته
دلتنگه کلاس

حالا دیگه امروز اول مهره
شادیو میبینی چهره به چهره
چه کیفت خوشگله عجب لباسی
سلام به روی ماهت همکلاسی
منو تو با چندتا مداد رنگی
فردا رو پر میکنیم از قشنگی

میرسه به هرجایی که دلش خواست
اونی که شیش دونگ حواسش اینجا است

هرروز پر امیده
خورشید هنو خوابیده
دوستات توی سرویسن
صبحا چه حالی میده
ساعت که میاد رو هفت
میریم تو صف

تو مدرسه
همه حاضر میشن باهات
تو مدرسه
یعنی دفتر خاطرات
تو مدرسه
همه چی حاضره برات

دوست داره
حتی بابای مدرسه
هیچ روزی نیست
مث روزای مدرسه
حالی میده
به تو دنیای مدرسه

باید همه حاضر شیم