مراد جهان

خروش دریا
سکوت صحرا
زلال جاری
امام دلها
تو دل می‌ربودی
چو لَب می‌گشودی
که لَب تشنگان را
چو باران تو بودی
طراوت باران صدای تو بود
نشاط جماران صفای تو بود

به عَزم و یقین استوار و متین
به حکمت دین آشکار و مبین
یارا یارا
کلام تو بود
که رَه می‌نمود
به آن بی‌کران‌ها دَری می‌گشود
طراوت باران صدای تو بود
نشاط جماران صفای تو بود

خطیب زمان
مراد جهان
ای مِهرت با جان‌ها پیوسته جاودانه
شکوه نهان
سلامت جان
ای روح سرشارت دریای بی کرانه
به راه تو نگاه من
به یاد تو دلم روشن
خوشا نوری از آن گلشن
از آن گلشن که باغ جان‌هاست

تو دل می‌ربودی
چو لَب می‌گشودی
که لَب تشنگان را
چو باران تو بودی
طراوت باران صدای تو بود
نشاط جماران صفای تو بود