مظهر رافت

حس می کنم در مرقدت عطر دعا را
عطر توسل های در باران رها را
غرق اجابت می شود دست نیازش
هرکس که می خواند در این مرقد خدا را

ای مظهر رأفت برای تو چه سخت است
خالی ببینی دست محتاج و گدا را
آهم کبوتر می شود تا گنبد تو
می آورد فریادهای یا رضا را

آیینه های لطف تو تکثیر کردند
در چشمه دل اشک های بی صدا را
آقا کنار پنجره فولادت آخر
می گیرم از دستت برات کربلا را
بیمارم و وصلت بود درمانم ای دوست
می گیرم از دستان پر مهرت شفا را