مکن ای صبح طلوع

نگرانم که دم حادثه آخر برسم
فصل پاییز ریاحین معطر برسم

نگرانم که مبادا شب تو صبح شود
کشتن حور و ملک ساده و بی قبح شود

نفسم سخت رود سخت برون می آید
هر طرف می نگرم بوی خون می آید
نفسم سخت رود سخت برون می آید
هر طرف می نگرم بوی خون می آید

دل و دل می کنم و پنجه به چادر دارم
من ازین دشت جگر خون و دلی پر دارم

وای وای وای

بغض در عمق گلویم نفسم را بسته
نفسم بود به عطر نفست وابسته

حسین وای
حسین وای
حسین وای

نگرانم که فتد فاصله بین تن و تو
می کشم آه که کردند چه ها با من و تو

الله اکبر
الله اکبر

بانگ تکبیر و ای وای اذان میگویند
یا ملائک نگرانند نگران میگویند

زیر لب می گویم نشود روز چو روز
ذکر ذرات هوا است مکن ای صبح طلوع
با تو هستم ای صبح شرم از فاطمه کن
ابر و باد و مه و خورشید تو هم زمزمه کن

امشبی را شه دین در حرمش مهمان است
امشبی را شه دین در حرمش مهمان است
مکن ای صبح طلوع
مکن ای صبح طلوع
مکن ای صبح طلوع

عصر فردا بدنش زیر سم اسبان است
عصر فردا بدنش زیر سم اسبان است
مکن ای صبح طلوع
مکن ای صبح طلوع
مکن ای صبح طلوع