میرزا کوچک خان

ساده بود و رویایی
مثل چک چک باران
هم لطیف و پر احساس
هم وسیع و بی پایان

خنده اش نشانی از
فصل سبز بودن داشت
لحن صحبتش عطر
از خدا سرودن داشت

چشم هایش از جنس
آسمان و دریا بود
خنده مان نمی خشکید
لحظه ای که با ما بود

رد پای او انگار
تا سپیده ها جاریست
خانه ای پر از گل بود
خانه ای که دیگر نیست

درود و رحمت خدا
به روح تو
میرزا کوچک خان