میلاد

نقل به مجلس بیار و شمع به محفل
لب به تبسم گشا و پرده فرو هل

محنت دوران زدا ز آینه دل
قلب منور کن از مدیحه کامل
خاصه ز مدح ولی حجت یزدان

مژده که نور خدا ز پرده بر آمد
آیت داور به خلق جلوه گر آمد
بی خبران را ز فیض کل خبر آمد
مهتر کل همچو مه جلوه گر آمد
معنی واجب گرفت صورت انکار

نقل به مجلس بیار و شمع به محفل
لب به تبسم گشا و پرده فرو هل

محنت دوران زدا ز آینه دل
قلب منور کن از مدیحه کامل
خاصه ز مدح ولی حجت یزدان

ای به تو مشتاق جان و دل به تو مایل
کام دل ما ز یک نگاه تو حاصل
سوخت به عشق تو جان و رفت زکف دل
چشم به ره جان به سینه شد مقابل
نور خدا کن عیان ز چهره رخشان

نقل به مجلس بیار و شمع به محفل
لب به تبسم گشا و پرده فرو هل

محنت دوران زدا ز آینه دل
قلب منور کن از مدیحه کامل
خاصه ز مدح ولی حجت یزدان

ماه من در پرده جان از تو دل آیینه دار است
در حجاب ناز پنهان است و بینم آشکار است
در ظهور خویش پنهان است آن منظور عالم
کو به هرجا ظاهر است و چشم ها در انتظار است

شاهدی مستور و عالم باخته دل در هوایش
آتشی در طور و موسی سوخته جان از شرارش

ای به تو مشتاق جان و دل به تو مایل
کام دل ما ز یک نگاه تو حاصل
سوخت به عشق تو جان و رفت ز کف دل
چشم به ره جان به سینه شد مقابل
نور خدا کن عیان ز چهره رخشان

ماه من در پرده جان است و دل آیینه دارش
در حجاب ناز پنهان است و بینم آشکارش
در ظهور خویش پنهان است آن منظور عالم
کو به هرجا ظاهر است و چشم ها در انتظارش