نصر

ضوءٌ جلیلٌ تجلّى هیبةً و صدى
(نوری فروزان تجلی کرد باشکوه و پرطنین)

و وجهُهُ الفاطمیُّ فی الظلامِ بدا
(و رخسار فاطمی‌‌ اش در میان تیرگی سر برآورد)

تنسابُ سورةُ نصرٍ من مهابتهِ
(آیات فتح و پیروزی از عظمت وجودش می‌ تراوید)

أتى لیبعثَ فی الآفاقِ روحَ فِدا
روحَ فِدا
(و به آفاق می‌بُرد جلوه‌ جانفشانی را)

سرو شهید ای سید والامقام
از ما به تو ای کشته‌ میدان سلام

وقت است قلب عشق طوفانی شود
خونت شروع فتح پایانی شود

لک یا مثالَ الجهاد
(ای اسوه جهاد)

ناحَت الأحرار لکن حزبُ‌الله عاد یطلبُ بالثار
(آزادگان تو را سوگوارند و حزب‌الله خونخواهی تو را بپاخاسته است)

لک یا مثالَ الجهاد
(ای اسوه جهاد)

ناحَت الأحرار لکن حزبُ‌الله عاد یطلبُ بالثار
(آزادگان تو را سوگوارند و حزب‌الله خونخواهی تو را بپاخاسته است)

یا فقدَ نصرِ اللهِ یومُ الأمةِ
(آه از غم تو ای نصرالله، که عروجت روز غمی است بزرگ)

الکبرى وحزنُ قوافلِ الشهداءِ
(برای امت و حزنی سنگین برای قافله های شهدا)

حسنُ الذی حَسُنَ الجهادُ بصوتِهِ
(سیدحسن همو که صدای رسای جهادش هنوز به گوش می‌ رسد)

المنسابِ مثلَ الضوءِ فی الأرجاءِ
(و جاری است چون نوری تا افق‌های دور)

حسنُ الذی لبنانُ لم یعثرْ علی
(سیدحسن همو که لبنان)

شبَهٍ لهُ بسلالةِ الأبناءِ
(چون او را در نسلش نیافته است)

حَسَنُ الذی عن غزَّةٍ لم یتَّخِذْ
(سیدحسن همو که برای غزه ساکت ننشست)

سدًّا، وظلَّ شعارَ کلِّ فدائی
(و نامش شعار همه فداییان شد)

لک یا مثالَ الجهاد
(ای اسوه جهاد)

ناحَت الأحرار لکن حزبُ‌الله عاد یطلبُ بالثار
(آزادگان تو را سوگوارند و حزب‌الله خونخواهی تو را بپاخاسته است)

لک یا مثالَ الجهاد
(ای اسوه جهاد)

ناحَت الأحرار لکن حزبُ‌الله عاد یطلبُ بالثار
(آزادگان تو را سوگوارند و حزب‌الله خونخواهی تو را بپاخاسته است)