نفس نفیس

علی
.
ز طریق پیروی على
نه اگر بشر به خدا رسد
به چه دل نهد به که رو کند
به چه سو رود به کجا رسد
ز خدا طلب دل مقبلى
به على بجوى توسلىه
اگر رسد به على دلى
به على قسم به خدا رسد
به على اگر برى التجا
چه در این سرا چه در آن سرا
همه حاجت تو شود روا
همه درد تو به دوا رسد
على اى تو یاور و یار ما
اسفا به حال فکار ما
نه اگر به عقده کار ما
مدد از تو عقده گشا رسد
.
اذ اتی احمد فی خم غدیر بعلی و علی الرحلِ نظر
قال من کنت انا مولاه فعَلی له مولا و مفر
.
نفس نفیس مصطفی یا علی
یاعلی
کعبه گرفت از تو صفا یا علی
یاعلی یاعلی یاعلی
تو در زمین و آسمان رهبری
عقده گشای دل پیغمبری
تو شهر علم نبوی را دری
جان نبی دست خدا یا علی
یاعلی یاعلی یاعلی
یاد تو ذکر لب خاموش من
مدح تو هنگام سخن نوش من
لحمک لحمی است در گوش من
از لب ختم الانبیا یا علی
یاعلی یاعلی یاعلی
وجه خداوند تعالی تویی
غیر نبی بر همه اولا تویی
شیرخدا علی اعلا تویی
یار نبی در همه جا یا علی
یاعلی یاعلی یاعلی
ما زتو را بیم و تویی بوتراب
ما همگان ذره و تو آفتاب
آیه مدح تو بود در کتاب
نص صریح انما یا علی
یاعلی یاعلی یاعلی
بعد نبی حضرت خیرالانام
فاطمه را کیست بجز تو امام
ای بتو از قادر منان سلام
تویی تویی تو مقتدا یا علی
یاعلی یاعلی یاعلی
.
گاه سخن نوش محمد تویی
یار و هم آغوش محمد تویی
بت شکن دوش محمد تویی
به بیت ذات کبریا یا علی
کی به احد جان نبی را خرید
کی به احد جز تو نود زخم دید
بدر به شمشیر که فتح آفرید
جز تو که بود شیر خدا یا علی
یاعلی یاعلی یاعلی
.
خاک نعلین علی در و گهر
جلوه  نور رخش شمس و قمر
عله الکون و لولاه لما
کان للعالم عین و اثر
مانده عالم همه در حیرت تو
که بشر می شود این گونه مگر
اسد الله اذا صال و صاح
ابو الایتام اذا جاد وبر
من له صاحبه کالزهرا
و سلیل کشبیر و شبر
حبّه مبدا خلد و نعیم بغضه منشا نار و سقر
خصمه ابغضه الله و لو حمد الله و اثنی و شکر
اذ اتی احمد فی خم غدیر بعلی و علی الرحل نظر
قال من کنت انا مولاه فعلی له مولا و مفر
علی
.
ای قلم ها روی کاغذ روی سنگ و روی شیشه
جای آن نیستی گر امروز گفتن از حق بردن نام علی و فاطمه
گفتن از آن بغض دیرین ماجرای غصب حق حیدر و فاطمه
ای مرکب ای قلم
تو همان خونی که جاری بر صد چون کلینی
در خروشی از سر انگشت امینی ها چکیدی روی کاغذ
ای مرکب ای قلم چه بدبخت است این دنیا
کسی را مثل حیدر دید اما چرا نشنید حیدر را
گوش کن
هر از گاهی صدای خسته آهی ز اعماق دل چاهی
عجب آهی
که میزند تو را صدا علی
حس عجیبی میرسد سویم که گاهی
سمت حریمت می شوم با گریه راهی
با لطف بی اندازه ات دادی نجاتم
از آن حرم بهتر مگر دارم پناهی
جانم علی جانم علی
آقا بیا تا زندگی معنا بگیرد
شاید دعای مادرت زهرا بگیرد
آقا خلاصه یک نفر باید بیاید
تا انتقام دست زهرا را بگیرد
یابن الحسن یابن الحسن