نگار علی

أُمّاهُ يازهرا
سلامُ اللع عله ضلعچ
يه أمنه الكلهه حِنّيه
يه خيمه و حزنچ ايلمنه
بمجالسنه الحسينيه

والِیخمدچ صدگ عنده
بخت تدعیله یومیه
کریمه و الیدگ بابچ
اکید الحاجه مَگضیه

نورُ من العلیاء
اماه یا زهراء

علی طاقت نداره
دخترت بیقراره
خوب میشی باز دوباره
حرف رفتن نزن

جز تو یاری ندارم
کاش بمونی کنارم
باز بخند ای نگارم
تو رو جون حسن

چی میشه دیگه
با غم و غصه خو نگیری
چی میشه دیگه
ازم این روزا رو نگیری

چی میشه دیگه
دستتو به پهلو نگیری
نرو زهرای من

‌علی رو ببخش
به من این روزگار نیومد
علی رو ببخش
ذوالفقارم به کار نیومد

بیا و نرو
تو رو به بغض توی صدام
بیا و نرو
با فراقت کنار نمیام
بیا و نرو
دنیا رو بی زهرا نمیخوام
نرو زهرای من

مو سفیدی قد کمونی
خیر ندیدی از جوونی
نا امیدی علی بمیره برات

سوخته چرا بال و پرت
آخه کجا خورده سرت
مرگ رو نخوا آخه میگیره دعات

گناه تو آخه چی بوده
خیلی زوده
واسه رفتن ای‌ نگار علی

بی تو دنیام عذابه
علی خونه خرابه
سلامش بی جوابه
کجا میخوای بری

السَّلامُ عَلیکِ یا سیدة یا فاطمة الزَّهرا