وارث نور

صبحی دگر می آيد ای شب زنده داران
از قله های دور دست روزگاران

از بيكران سبز اقيانوس غيبت
می آيد او تا ساحل چشم انتظاران

آيد به گوش از آسمان اين است مهدی
خيزد خروش از تشنگان اين است باران

از بيشه زاران عطرهای تازه آيد
چون سرخ گل بر اسب رهوار بهاران

با تيغ آتش ميدرد آن وارث نور
در انتهای شب گلوی نابكاران

آهنگ ميدان تا كند او باز ماند
در گرد راهش مركب چابک سواران

آيينه  آيين حق اي صبح موعود
ماييم سيمای تو را آيينه داران

ديگر قرار بی تو ماندن نيست در دل
كی می شود روشن به رويت چشم ياران