پناه اخر

سرود «پناه آخر» با حال‌و‌هوای شهادت امام رضا (ع) ساخته شده و فضایی کاملاً احساسی و عاشقانه دارد. متن آن بر پایه‌ی دلتنگی، امید و پناه‌بردن به حرم امام هشتم است. شاعر با بیان سادگیِ نوکری و دلدادگی، امام رضا (ع) را مایه‌ی آرامش و پناه نهایی خود معرفی می‌کند. اشاره به صحن و باب‌الجواد و آرزوی زیارت مشهد، حال و هوای زیارت‌نامه‌گونه به سرود داده و شنونده را به فضای معنوی حرم می‌برد.

به طور کلی، این اثر را می‌توان یک سرود ملی–مذهبی دانست که در آن عشق به امام رضا (ع)، امید به شفاعت و احساس هم‌نشینی با زائران و خادمان حرم به زیبایی تصویر شده است.

• #امام رضا