پیرو راه رقیه

بابا دوست دارم یه عالمه
بابا دیدارمون خیلی کمه
بابا دیدارمون خیلی کمه بابا

دشمنت ما را به قصد کشت میزد
عمه زینب را عدو با مشت میزد
پای من از راه رفتن خسته میشد
با یه نیزه او مرا از پشت میزد

غم برده طاقت مرا
ببین تو صورت مرا
ببین تو صورت مرا
ببین تو صورت مرا

من ذا الذی ایتمنی
بابای زیبای منی بابای زیبای منی

توی کوچه بچه ها طعنه زدند و
به لباس پاره ام خنده زدند و
گوشواره رفت و گوشم پاره گشته
بین صحرا دخترت آواره گشته

من ذا الذی ایتمنی 
بابای زیبای منی بابای زیبای منی

حالا که اومدی پیشم بابا جونم
براتو تعریف کنم با دل و جونم
روی دوش عمو عباس جای من بود
ولی آخرش خرابه شده خونه ام

با این که سیلی خوردم
چادر نیفتاد از سرم
مانند زهرا مادرم
مانند زهرا مادرم

پیرو راه رقیه ما میمونیم
ذکر بابای غریبشو میخونیم
هدیه رقیه جون به ما حجابه
قدر این هدیه زیبا رو میدونیم

هر روز ما عاشوراست
حسین شاه کربلاست
رقیه جان و دل ماست
رقیه جان و دل ماست

رقیه جان و دل ماست
رقیه جان و دل ماست
رقیه جان و دل ماست
رقیه جان و دل ماست