کهکشان عشق

زینب آمد کربلا
شد جهان شیون‌ سرا
شیعه آمد اربعین
شور عظما شد به پا

کاروانی دل غمین
آمده در اربعین
بی‌قرار و با فغان
بر مزار شاه دین

عابدین بی‌ قرار
روضه‌ خوان با قلب زار
همنوا با زینب
غم نشین دل فگار

قصه‌ بیدادگر
از سرانجام سفر
وز خروش خطبه‌ ها
خواند از صبح ظفر

شد ملالت جلوه‌ گر
تا رباب خون جگر
بانگ لایی لایی اش
شد به پا با چشم تر

یاد آن مه پاره بود
در غمش آواره بود
یاد مظلومیت و
غارت گهواره بود

کودکان در تاب و تب
نوحه بر لب از تعب
گاه نالند ای پدر
یا اخا گاهی به لب

قلب زهرا شعله‌ ور
زان مصائب نوحه‌ گر
گویی برپا شد ز نو
روضه‌ دیوار و در
روضه‌ دیوار و در