گوساله‌پرست

«گوساله‌پرست» سرودی است از جنس افشا و بیداری؛ فریادی است که نقاب‌ها را پس می‌زند و وجدان جمعی را به تکاپو می‌آورد. شعر، تصویرِ دقیق و بی‌رحمی از زمانه‌ای را ترسیم می‌کند که در آن برخی به تبعیتِ کور از قدرت‌های بیرونی افتاده‌اند و هویت و دیانت را فدای نفع و ظاهر کرده‌اند.
در هر بند، تمثیل‌های قرآن‌محور و ارجاع به تاریخ نشان می‌دهد که شاعر خواستار هشیاری است: «سامری» و «گوساله» نمادهایی‌اند از پیروی ناآگاهانه، و اشاره به «خمین تا خامنه» و نام‌هایی از جنس «داعش» متن را در فضایی تاریخی-معنوی قرار می‌دهد.
موسیقی و تنظیم اثر با لحنِ تند و کوبنده، شنونده را به مواجهه دعوت می‌کند — مواجهه‌ای اخلاقی با نفوذ، ریاکاری و خیانت. «گوساله‌پرست» نغمه‌ای است برای آنانی که می‌خواهند نقاب‌ها برداشته شود و حقیقت در میان هیاهو تابناک گردد؛ سرودی که فریاد می‌زند: بیدار شو، تمیز بده حقیقت از مکر، و عزت را دوباره پاس بدار.

• #سیاسی