یادگار

ای ابر ها ببارید
بر چشم بی قراران
آهسته دم بگیرید
ای قطره های باران

ای ایستاده در اوج
جای تو بر زمین نیست
لب تشنه رفتی اما
پایان تو همین نیست

گیسو رها کردی چرا
بر روی نیزه در باد
ای سر جدا خون خدا
از ماتم فریاد

من ماندم غم های تو
با خاطرات پر پر
صحرا پر از عطر تو شد
رفتی غریب مادر

به خون نشسته آسمان
تو می‌ روی به قتلگاه
ولی نگاه زخمی ات
به کودکان بی پناه

با رفتنت گرد غمت
بر جان ما نشسته نشسته
دامن کشان رفت از حرم
بغض همه شکسته شکسته