شرح دلدادگی

چون رسید فصل غمت
حوصله کن با دل من
که به احوال پریشان بود این فریادم
ما رایت الا جمیلا نور عینی یا حسین
در همین روضه تو من بنهم بنیادم

ای دل ای بحر پر از خون ز چه نالانی باز
اشک ریزان و مصیبت زده گریانی باز

غصه ای داری از آن قصه ی جانسوز ای دل
شرح هفتاد و دو خورشید از آن روز ای دل

دشت در چنگ بلا غارت اهریمن بود
غرق در شادی و هلهله دشمن بود

وارث دین محم به جهان هستی تو
شرح دلدادگی از راه وفا می جویی
چه حزین می شود این مرثیه در ماتم تو
حنجر غرق به خون ذکر خدا می گویی

دید ماتم زده زینب به سخن آمده است
به سخن بهر امیران وطن آمده است

که نباشی تو اگر بی کس و تنها چه کنم
بی تو با قوم ستم پیشه من اینجا چه کنم

سر و سامان جهانی ز چه رو در خونی
با سرت بر سر نی در دل صحرا چه کنم
خم شده قامت من در غم هجران و عزا
با یتیمان تو در ظلمت دنیا چه کنم

تو مثل حیدر دل دل سواری
میان معرکه چون ذوالفقاری
تو مثل حیدر دل دل سواری
میان معرکه چون ذوالفقاری

سرور جان من سر و سامان من باب الحوائج

صبر بر خون تو شد باقی این عمر فنا
که در آغوش شهادت تو چنین شیدایی
من کجا تاب و تحمل ببرم بر این غم
تو حسینی و رها از همه دنیایی

نه فقط ماه محرم به دلم شور عزا است
هر گه حرفی ز ابالفضل دلاور بزنیم
روضه خوان می شود این حرز غم آل علی
دوست داریم که به دل بیرق و منبر بزنیم

می رسد بوی محرم به مشام دل ما
کاش می شد به حریم حرمش پر بزنیم
می رسد بوی محرم به مشام دل ما
کاش می شد به حریم حرمش پر بزنیم